Veluwezoom Ultra Trail 60 km! – 23 Juni 2019

Trail Ultra

⏱ 8 minuten leesplezier 🏃‍♂️

Bos, zand en Schotse Hooglanders die de route opeten!

Zondag 23 Juni stond ik aan de start van de 60 km Veluwezoom Ultra Trail. Ik had me pas laat ingeschreven maar wilde er uiteraard wel serieus voor gaan – benieuwd waar ik nu sta in conditie en kracht. Sinds mijn 52km trail op het Krijtlandpad eind december, was dit de langste trail die ik ging doen. Juist daarna ben ik mijn training meer op kracht gaan focussen, terwijl ik met verschillende wegwedstrijden, obstacle runs en trails toch ook aardig veel kilometers bleef maken. Een nieuwe ‘recordpoging’ dus vandaag!

In deze blog wil ik een kort verslag geven van de trail, mijn voorbereiding en hoe het ging, om hopelijk leuke inzichten, tips of ideeën te bieden en feedback van lezers terug te krijgen. 

De feiten volgens mijn Garmin Fenix 5X horloge:

Afstand: 60,39 km
Totale tijd: 8:32:15
Tempo: 8:29 /km 
Hoogtemeters: 722
Gemiddelde hartslag: 143 / Max hartslag 177
Calorieën: 4918 cal

Klik hier voor de Strava link of geheel onderaan deze blog.

Warm maar mooi!

Voorbereiding: Training

Ik heb dit jaar veel op krachttraining gefocused en voldoende kilometers gemaakt in omvang ook. Maar heel veel rust pak ik eigenlijk nooit – en dat brak me de laatste 2 weken iets op doordat ik mijn linker hamstring begon te voelen. Ik wilde de voorgaande week dus bewust niet tot minimaal lopen en ‘rustig’ in beweging blijven:

Maandag: rust
Dinsdag: 1 uur conditie (4km lopen, rustig vlak) en 1 uur krachttraining bij Crossfit Arnhem 
Woensdag: rust
Donderdag: 1,5u Survival Training, rustig 5km loslopen met obstakels
Vrijdag: 23 km rustig mountainbiken en wandelen (uitzetten Stroese Heide Trail)
Zaterdag: 21 km rustig mountainbiken en wandelen (controleren tijdens Stroese Heide Trail)
Zondag: Raceday

Voorbereiding: Voeding

Deze week heb ik normaal gegeten volgens mijn vaste ritme: 
Ochtend: spelt havermout en rond 10:30u 2 crackers met kaas en kalkoenfilet 
Middag: spelt volkoren pasta met groente en gehakt en een appel
Avond: een gebakken eitje met volkoren crackers of skyr met fruit en dadels
Zaterdag heb ik weer lekker pannenkoeken met veel stroop en suiker gegeten – dat ging de vorige trails ook goed! 

Zondag 23 Juni: Raceday!

De wekker ging om 05:30u – aangezien de start om 07:30u was en ik altijd 2 uur van te voren gegeten wil hebben. Al mijn spullen had ik al klaargelegd op zaterdag en ik heb alleen koffie met 2 crackers en een banaan genomen. Bewust – licht ontbeten om mijn maag niet onnodig overstuur te helpen. Dit is persoonlijk – dus kijk en probeer zeker goed wat voor jou werkt! 

Wat neem ik mee aan race-gear?

Schoenen en sokken: als vanouds!

YES! Ik kon mijn nieuwe (25km oud) Hoka One One Speedgoat 3’s aan doen! Wat een top-schoenen – nog net iets beter dan de voorganger die ik niet weg wil gooien. De schoenen combineerde ik met de Falke Achilles sokken (helpen bij gevoelige achillespees) en mijn nieuwe compressie tubes (over de kuiten) van Inov8. 

Wel geleerd
De Inov8 tubes lijken het te winnen van mijn Compressport tubes de laatste tijd. Ik draag ze veel en merk dat ze nog iets strakker zitten (lees: meer ondersteuning) en langer zijn. Dit alles zonder dat ze irriteren → Top!
Van mijn sokken merkte ik wel dat ik blaren kreeg op mijn beide hielen tijdens deze trail. Niet heel vervelend maar wel irritant – ik denk dat ze wellicht toch te dun zijn voor echt lange en zanderige (schuren) trails. 

Kleding: warm maar stevig!

Vandaag koos ik ondanks het warme weer voor mijn lange Nike Pro Compressie tights. Veel mensen verklaarden me voor gek (het was 31 graden) en ik had daar nog een korte broek overheen – maar ik ben heel blij dat ik ze aanhad. Deze tights geven toch extra compressie en juist op zo’n lange run helpt dat echt terwijl ze goed ademend zijn. Wegens de sterke zon had ik een petje meegenomen en mijn nieuwe Julbo zonnebril – waar ik erg blij mee ben. 

Racevest: extra inhoud

Nog een keer YES! want ik kon mijn nieuwe, grotere racevest (Salomon Adv. Skin 12L) testen op de lange duur! Nu had ik telkens 4 softflasks van 500 ml met water waarvan de eerste 2 een electrolyte tablet bevatten → wederom om vocht ook vast te houden tijdens de erg warme dag. Daarnaast had ik ook een warmtedeken mee, EHBO-set, wat vochtig toiletpapier (altijd handig), mijn telefoon, bluetooth oordopjes en vervolgens aan eten: 

  • 5 bars (zoet, zout, pindakaas, van alles wat)
  • 1 gel / 1 fruitmix
  • 2 druivensuiker tabletten en cafeïne/suiker snoepjes

Geleerd 
Het racevest is top en ik had bewust veel spullen mee en gevuld om te oefenen voor de Eiger Trail die ik op 20 Juli ga lopen. De 4 softflasks (2 liter) aan water vulde ik iedere 15 km bij – of eerder als dat kon. Op een dag met ruim 30 graden was dit erg prettig en raad ik het zeker aan. Vooral als de posten ook iets verder uit elkaar liggen dan origineel gepland was… water is cruciaal. 

Hoe ging het?

Niet vanzelf. De eerste 15 km gingen ronduit traag ondanks dat de paden en het uitzicht prachtig waren. Mijn energie was gewoon laag en ik kwam moeilijk op gang. Na de eerste VP was het weer opstarten maar tegen km 20 begon ik mijn draai te vinden en kon ik tot aan de volgende VP lekker doorlopen en zelfs wat mensen inhalen. Nu genoot ik meer van de trail en merk hoe fijn het is een bepaald tempo te kunnen lopen. Dit ondanks dat ik een lichte hamstring blessure (links) had – die ik ook wel voelde, maar me niet hinderde. Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik pro-actief ibuprofen genomen had om verergeren van de blessure tegen te gaan. 

De bossen bij Dieren richting Zutphen zijn prachtig

Op VP 2 bij 30 km stond mijn vriendin met de extra rugzak die ik thuis had ingepakt – dus ik kon mijn racevest rijkelijk aanvullen en ook grotere dingen eten die ik niet mee wilde dragen. Een appel, banaan en een ontbijtkoek plus de nodige nootjes en chips van de VP zelf. Als je iemand hebt (TIP) die voor jou naar een VP kan komen is dat echt een luxe! Zo niet – de VP’s hadden voldoende eten en water. 

Na 30 km kwam er een vies lang koeienpaadje waar ik niet lekker door kon lopen met mijn grote Hoka One One’s en was het vervolgens veel zand, heuveltjes en zon op de kop. Petje op dus en niet zeuren, doorbuffelen op laag tempo en vol houden. Op 38 km was de volgende post alweer en ik heb gestopt om softflasks te vullen en (TIP) mijn hamstring met Perskindol gel in te smeren. Dit werkte goed dus ik was blij dat mijn vriendin met de grote rugzak er weer stond – volgende keer neem ik de gel mee in mijn racevest. 

Van 38 km ging het weer soepeler, ik kwam meer in een ritme en op bekend terrein richting het Rozendaalse veld. Ik begon weer mensen in te halen maar zag helaas ook veel mensen zwoegen en ploeteren in de hitte – wandelend, op weg naar een VP om uit te stappen. Die VP was gelukkig extra gebouwd rond km 45 – gezien de warmte – om extra water uit te delen. Goed idee – flasks gevuld, nootjes gegeten en weer door! 

De oase op km 45 🙂

Na het Rozendaalse veld stonden er 48 km op de teller – en ging het langs de Emmapiramide naar beneden. En weer omhoog. En naar beneden. Lieve hemel… het voelde of de organisatie alle 722 hoogtemeters in 8 km op de Posbank had gestopt… Ik was wat aan het grommen her en der – vol in de zon is 1 ding maar ik kwam niet echt in een ritme. Veel stukken gingen te steil omhoog om te lopen en te steil omlaag om een tempo vast te houden. Afzien… hoort er bij zeggen ze. 

Eindelijk op 56 km was daar de laatste VP voor het einde. Het was het warmst van de dag maar ik was vooral moe van alle hoogtemeters in de laatste 8 km. Even opladen, een ijsje gekregen van mijn vriendin en weer door. De EHBO’ers gingen nog iemand van het pad halen die niet meer verder kon – gelukkig was de hulp voor haar dichtbij. 

Hard ging het niet de laatste 4 km – maar wel steady – met in gedachte de finishlijn en het feit dat mijn lichaam en geest het toch vol gehouden hadden. En als je dan een kleine kudde Schotse Hooglanders moet omzeilen in het bos, is dat ook wel mooi – een moment dat je beseft hoe gaaf trailen in de natuur is. Vooral als je zo’n beest een routemarkering uit de grond ziet trekken 😉

Lekker zo’n fluorescerende pijl!

Na 8 uur 32 minuten en 15 seconden kwam ik trots over de finish! Het was gelukt! Ruim 60 km met een lichte blessure en brandende zon – done! Al met al ging het beter dan ik had gedacht en merkte ik dat ik weliswaar moe was van de vele trail en wedstrijd kilometers, maar dat daardoor ook mijn conditie wel beresterk bleek. Omdat ik langzamer liep was mijn hartslag ook veel lager wat ongetwijfeld geholpen heeft in de warmte. Je niet gek laten maken en alles per 10 km nemen helpt ook een stuk. De volgende VP komt echt wel een keer en als je je focust op wat wel lukt en dat het niet makkelijk hoeft te zijn – helpt dat ook.

Conclusie: trots, dankbaar en blij!

De trail is leuk en over een prachtig natuurgebied welke ik zeker kan aanraden. Ik was blij met de voorbereidingen die ik had getroffen en dat mijn vriendin op 3 VP’s stond met een extra rugzak. Mijn compressie tubes en compressie tights zijn top in de ondersteuning aan de benen. Een groot racevest met 4 liter water continu bij je is echt een must met 30 graden en went vanzelf. Een petje en goede zonnebril doen een hoop maar ook mijn muziek sleept me mooi door taaie stukken heen. Mindset is alles – en dat was vandaag weer cruciaal. Ook als het langzamer gaat – kan je nog steeds veel. Luister naar je lichaam en stem daar op af. Houd je hartslag in de gaten en drink veel. De rest – is genieten. Van de omgeving, de natuur, de paden en het feit dat je vrijwillig aan het afzien bent 🙂 keuzes!

Keuzes!

En wat denk jij? 

Heb je vragen over de voeding, training of gear die ik gebruik? Of andere vragen die met trailen en hardlopen te maken hebben? Let me know! Ik deel mijn tips, trainingen en ervaringen graag – maar ben ook heel benieuwd naar jouw visie en ervaringen.

met sportieve groet!

Sven FM

Waar wordt ik blij van?

Buiten zijn! Ik zie mezelf als een enthousiaste loper met ruim 12 jaar ervaring op de weg, 6 jaar lang in obstacle runs en nu sinds ruim een jaar ook veel trails en een paar ultra’s. Het laatste jaar alleen heb ik 7 marathonafstanden of langer gelopen in binnen en buitenland en dit wil ik nog heel lang blijven doen. Ik experimenteer met voeding, kleding, schoenen, training en mijn eigen grenzen – en deel al mijn ervaringen graag, zodat anderen er misschien zelf ook iets aan hebben! Ik kijk en luister naar anderen, probeer schema’s, maak ze zelf en verdiep me continu in boeken, verhalen, blogs en vlogs om nog meer te leren over hardlopen, trailen, obstacle running, voeding, rust, training en alles daaromheen.

Strava link:

2 thoughts on “Veluwezoom Ultra Trail 60 km! – 23 Juni 2019”

  1. Dag Sven,

    Superleuk om je race veslagen te lezen.
    Kan je misschien wat meer over de Nike Pro Compressie tights die je gebruikt vertellen. Ik heb wat moeite om het juiste type te vinden.
    Alvast bedankt. Gr Ernst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *