Klein Zwitserland Trail 2019

Miles

⏱ 9 minuten leesplezier 🏃‍♂️

25 kilometer lang buitenspelen op de Posbank

Afgelopen Maandag 22 April stond ik samen met Mark aan de start van de Klein Zwitserland Trail van Dorethea Bil – aan wie ik eigenlijk indirect al mijn Trail-avonturen sinds Mei 2018 te danken heb… (zie blog: Van 20km naar 52km).

Het was zondag 14 April toen ik de Run2Day in Arnhem binnenliep waar Dorethea werkt – en ik trouw mijn schoenen koop vanwege het professionele advies en de fijne sfeer. Ik kwam voor inlegzooltjes die ze daar op maat kunnen maken met een speciale machine die echt een afdruk van je voet in een zooltje maakt. Dorethea was al klanten aan het helpen – een stel dames van middelbare leeftijd die Brooks Levitate 2 aan het passen waren – hardloopschoenen – om de 4 daagse dit jaar op te lopen.

Terwijl Dorethea voor mij de zooltjes in de oven legde (voorverwarmd vormen ze beter om je voet) kon ik met dit stel dames van gedachten wisselen over de schoenen die ze aanhadden. Althans, ik kon ze de schoenen van harte aanbevelen want ik had er zelf net mijn 2e marathon op gelopen in Rotterdam – met een nieuw PR – en vrijwel geen klachten. Wat mij betreft dus echt topschoenen die me een stevig gevoel geven met serieuze ‘energy return’ zonder dat ze ‘zompig’ aanvoelen. En nee – ik krijg niet betaald door Run2Day voor deze blog noch door Brooks – maar ik vond het leuk om deze mensen te vertellen over mijn ervaring op de schoenen. En zij vonden het fijn uit ervaring van iemand te horen dat de schoenen goed bevielen – en kochten ze dan uiteindelijk ook. Ik hoop echt dat de dames er een fantastische 4-daagse op lopen 🙂

Mijn Brooks Levitate 2

Fast-forward naar de kassa – altijd een fijn moment want op maat gemaakte inlegzolen zijn niet goedkoop (65 euro) maar mijn voeten en lichaam zijn me heel veel waard. Misschien niet de miljoenen waar Jennifer Lopez vroeger een en ander voor verzekerde – maar op schoenen en zooltjes bespaar ik eigenlijk nooit. En de zooltjes liepen erg fijn, ik had mijn Brooks Levitate 2 schoenen bewust aangedaan en nadat ik de nieuwe zooltjes er in had gelegd voelde ze meteen anders aan. Echt meer gevormd, alsof het beter past en aansluit. Top dus wat mij betreft.

Zoals altijd is het leuk kletsen met Dorethea en is ze altijd benieuwd wat de volgende trail gaat zijn – waarop ik NIET zei de Klein Zwitserland Trail (KZT) die zij zelf organiseert – kapitale fout natuurlijk… Dus thuis aangekomen bedacht ik me dat ik op 2e paasdag toch heel graag die trail zou willen lopen – vooral vanwege het nieuwe concept van ‘lusjes’ wat er toegepast ging worden. Ga ik naar de website – klik ik door naar inschrijven.nl – kan ik dus nergens die KZT vinden om me op in te schrijven… Ik terug naar de website van TrailXperience en boem – “UITVERKOCHT” op m’n netvlies. Wat een sufferd ben ik ook – 1 week van tevoren nog even snel willen inschrijven…

Ik een berichtje naar de organisatie en gelukkig wist Dorethea iemand die nog een kaartje te koop had. Even mailen / bellen / appen en ik heb ineens 2 kaartjes met korting van een hele vriendelijke man die zijn knie geblesseerd had… zuur. Maar ik kon nu wel samen met mijn trailmaatje Mark deze leuke trail gaan doen / en iemand anders was “blij” van de kaartjes af te zijn. Geluk bij een ongeluk.

Maandag 24 April rijden Mark en ik in het zonnetje richting Velp om 10 minuten te laat aan de start te verschijnen… ach ja – “het was ook maar een richttijd” zegt Dorethea dan – “ga lekker spelen”. Het onthaal was leuk en enthousiast zoals altijd – waarbij we kort nog even herinneringen ophaalden aan het Val Sinestra trailweekend van 2018, waar Dorethea ook was en ik Mark leerde kennen. Mark en ik starten onze KZT met 22km als doel voor die dag – waar we een 2,5uur voor uit hebben getrokken – ongeveer – want er zouden nogal wat heuveltjes en hoogtemeters in het parcours zitten.

Gewoon nog kunnen lachen na 40 (links) en 44km (rechts) trailen in Zwitserland

Nu is het nieuwe aan deze Klein Zwitserland Trail dus het concept van de ‘lusjes’ – waarbij de route bestaat uit een basisroute van 8 kilometer lang waarbij je op verschillende momenten kan kiezen een extra lus te lopen van 2 tot 5 km lengte. Ik had dus op zondagavond al driftig zitten rekenen op de website met onderstaande routekaart.

Bron: Nieuwsbrief voor deelnemers aan de KZT

Maar aangezien ik niet zo goed in rekenen ben besloot ik een keuze te maken uit het menu van combinaties dat er voor ons gemaakt was – ter inspiratie 🙂 maar nu komt het … voor de aandachtige lezers …

Quizvraag: welke route levert 25km op? Hint – het juiste antwoord staat verderop in deze blog

Bron: Nieuwsbrief voor deelnemers aan de KZT

Want ja – Mark en ik vertrokken op 22km – dus voor de rekenkundigen onder ons of degenen die snel kunnen zoeken met CTRL+F – de combinatie was de 8km basisroute + lus A + lus D1 en lus D2 en dan weer terug via de basisroute naar de finish. Dit had ik ook netjes onthouden dus toen Dorethea ons liet vertrekken wees ze ons op het prachtig doordachte startnummer dat ze zelf verzonnen had, met in spiegelbeeld de route en de lussen – zodat je nooit kon verdwalen:

Startnummer KZT 22 April 2019

Ik moet toegeven – een geniaal idee – wat ook nog ons heel goed op de route was aangegeven. Dus Mark en ik hadden al heel snel de eerste kilometers gemaakt richting lus A – waarvan ik wist dat we die sowieso moesten hebben. We liepen erg lekker, ondanks dat het wat warm was en kwamen her en der een andere trailer tegen. Vooral op lus A was het erg rustig – misschien ook doordat wij ruim een kwartier later dan de rest gestart waren. Maar al snel kwamen we boven op de Posbank meerdere lopers tegen – en ook heel wat meer zand. En een andere grote vriend die niet direct aan hardlopen deed…

Ongetwijfeld geen waterbuffel op deze zanderige vlaktes…
Het is prachtig op de Posbank, maar ook taai met droog los zand

Maar we gingen goed – want we hadden netjes de eerste verzorgingspost te pakken met een mooi uitzicht en zowaar nog een deelnemer die we kenden van het Val Sinestra weekend vorig jaar – Yvonne. En ook Yvonne had 2 weken geleden nog de Rotterdam Marathon gelopen – leuk dus om weer herinneringen op te halen en het verschil tussen Trail en asfalt/wegwedstrijden te vergelijken met elkaar. Zoals zo vaak bij het trailen is er dan even een momentje van bezinning bij een verzorgingspost en bedacht ik me dat het uitzicht nog iets miste – 2 knappe kerels – zodat de foto eigenlijk net een ansichtkaart lijkt:

“groeten van de Posbank”

Fast Forward naar verzorgingspost 2 – we hebben net een lekker stuk door kunnen lopen en ik had het tempo iets opgeschroefd om toch richting de 11km per uur te lopen. We hadden mooie stukken heide die ook wat glooiende naar beneden afliepen dus kon het tempo er wel in vond ik. Mark was het daar wellicht niet mee eens maar die liep toch achter me dus ik merkte er eigenlijk weinig van 😉 Bij verzorgingspost 2 zaten we om en nabij de 17km – dus was het nog maar 5km naar de finish en de felbegeerde pannenkoek.

Bij kilometer 21 dribbelen we lekker door maar ziet mijn oog ineens een dikke letter “E” op een boom met het woordje “Lus” erboven. Nu ben ik soms wat traag van begrip maar ik riep al snel naar Mark “shit we zitten op een lus en niet op de basisroute”. Nu moet je dat helemaal niet roepen want trailen is een kadootje en ook iedere extra kilometer die je mag lopen komt als geroepen. Maar als je rekent met 22km dan is dit ff schakelen. Ik denk nog een kilometer lang dat het wel goed komt en we misschien toch naar de finish lopen – maar die lopen we glashard voorbij en vol het bos weer in. Dus ik trek m’n shirtje naar me toe – kijk naar het plaatje en zie dat lus E maar 3 kilometer extra is. Ik was al met een eindsprintje bezig maar staak die dus nog even tot kilometer 23 want we gaan nu dus minstens 25 kilometer lopen – als ik niet weer ergens een navigatiefout maak…

Gelukkig gebeurt dat laatste niet – maar blijkt lus E met maar 3 kilometer extra wel nog een paar vieze steile bulten te hebben die echt niet leuk zijn na 22 kilometer en veel zand in een warm bos…. maar goed. Niet zeuren, je kiest er zelf voor en het is en blijft een prachtige omgeving. Trailen op de Posbank verveelt nooit en zulke heuvels maken het ook juist heel gaaf. Kun je doseren? Kan je snel omhoog zonder je op te blazen en nog een sprintje inzetten naar de finish? Het blijft mooi om je lichaam, longen en hoofdje te testen – zeker op die laatste kilometers. Ik geniet er van – ondanks dat het afzien is – het is een prachtig spel. Ik duw nog wat harder en loop wat uit bij Mark en een andere dame – stoer als ik ben dat ik nog net wat harder kan op de laatste kilometer.

De sprint naar de finish is een mooie afdaling, wel technisch door veel wortels van bomen, maar juist daardoor nog gaver! We hebben al zoveel divers terrein gezien en belopen vandaag, dat dit er nog wel bij mag. Tof! Ik zoef naar beneden en zie de finish liggen – een enthousiaste groep mensen staat daar hun vrienden / collega’s en partners op te wachten – het is een grote gezellige bende in het bos. Mark komt een minuutje later binnen en uiteraard moeten we de finishfoto nog even doen:

Echt in het bos… het was prachtig!

Kort verhaal lang – en korte trail iets langer gemaakt – het was een prachtige dag en hele mooie route waar ik blij ben, voor het eerst, dat ik verkeerd gelopen ben en 3 extra kilometers heb mogen doen. De Klein Zwitserland Trail was wat mij betreft een groot succes en enorm leuk om te doen. Volgend jaar ga ik me op tijd inschrijven, of misschien wel weer te laat – maar ik ga zeker meedoen als het kan! Zo dicht bij huis, zo leuk, zo enthousiast – wat wil je nog meer? Vrijwillig verdwalen 🙂

Met sportieve groet,

Sven FM

Strava Run:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *